Merhaba Kıymetli Okurlarımız,

Başlıktaki isim eminim hiçbirinize yabancı gelmemiştir. Geçen yıl aralık ayında ve geçtiğimiz hafta yayınlanan "Voleybolu Duymayan Kalmasın" başlıklı iki yazımdan kendisini yakından hatırlayacaksınız. Bugün de Homo İbretus’un hayalini kurduğu betimlemeli voleybol macerası sonrasındaki duygularından sizleri "Haberiniz Olsun" istedim.

Kim Bu Homo İbretus?

Aslında kendisi bir devlet memuru. Bu sebeple kendi ismini kullanmıyor; mizahi denemeleri ile voleybol içerikli yazılarını bu isimle kurduğu kişisel blogunda yayınlıyor. Peki, Homo İbretus yani "İbretlik İnsan" ismi nereden geliyor? Kendisi bu durumu şöyle açıklıyor: "Bir gün biri gelip ‘Siz engelliler bizim ibretliğimizsiniz. Biz, size bakıp kendi sağlığımıza şükredersek öte dünyada bizi kanatlarınızla cennete taşıyacaksınız’ demişti. İşte Homo İbretus ismi tam olarak buradan çıktı."

Geçen haftaki yazımda da belirttiğim gibi, VakıfBank Spor Kulübü’nün görme engelliler için teknoloji erişilebilirliği alanında faaliyet gösteren Blind Look ile yaptığı iş birliği neticesinde, dünyada ilk kez gerçekleştirilen "Herkes İçin Voleybol" projesinin en önemli paydaşlarından biriydi Homo İbretus.

Heyecan Dorukta

Erişilebilir voleybol yolunda atılan ilk adım olarak tarihe geçen "Herkes İçin Voleybol" etkinliği, 6 Kasım 2024 tarihinde oynanan VakıfBank - Calcit Kamnik CEV Şampiyonlar Ligi grup maçında gerçekleştirildi. Ankara’da yaşayan Homo İbretus, o günkü heyecanını şu sözlerle aktarıyor:

"Maç günü sabah erkenden Ankara’dan İstanbul’a doğru yola çıktım. 4,5 saatlik tren yolculuğu boyunca sürekli etkinlikle ilgili düşüncelere daldım. Guidetti’ye görme engellilere yönelik voleybol betimleme yazılarımdan bahsetme fırsatım olacak mıydı? Zehra Güneş’e hediyemi ulaştırabilecek miydim? Cansu Özbay da bizi görecek miydi?"

Bu tatlı telaşın ardından Homo İbretus, Blind Look ekibi ve diğer katılımcılarla beraber VakıfBank Spor Sarayı’na ulaşıyor.

Kupalar Ne Kadar Ağırmış!

Türkiye’nin Avrupa’da en çok kupa kazanan takımı olan VakıfBank Spor Kulübü’nün müzesini ziyaret ettikleri sırada heyecan adeta doruğa çıkıyor. Düşünsenize; uğruna koca bir sezon boyu emek harcanan, ter dökülen ve sonunda Queen grubunun asla eskimeyecek "We Are The Champions" şarkısı eşliğinde, mutluluk gözyaşlarıyla kaldırılan o kupalar, bu kez Homo İbretus’un ellerinde havaya kalkacaktı.

Yaşadığı bu ilk kupa kaldırma deneyimini, "Bu vesileyle hayatımda ilk kez kupa kaldırmış oldum, görevlilerin de yardımıyla tabii. Kupalar tahmin ettiğimden daha büyük ve ağır oluyormuş. Neden tüm takımın birlikte kaldırdığını şimdi çok daha iyi anlıyorum" diyerek anlatan Homo İbretus, müzedeki madalya ve formalara da dokunarak inceleme fırsatı buluyor.

Ve O An...

Müze ziyaretinin ardından sıra ana sahneye geliyor: "Hep beraber voleybol sahasına çıktık ve saha yüzeyini, fileleri dokunarak incelemeye başladım. Yazdığım ilk voleybol betimleme yazısında 1,65 boyumla filenin altından kafamı eğmeden geçebilirim demiştim ama aslında öyle değilmiş. Kadın voleybolu için 2,24 metre yükseklikte olan filenin başlangıcı benim karın hizama geliyordu, yani eğilerek geçtim. Sahanın yüzeyine de dokundum; daha sert, parke gibi bir yüzey hayal ediyordum ama çok sert bir süngere benzeyen pürüzlü bir yapısı vardı."

İlk kez profesyonel maçların oynandığı bir voleybol sahasını bu sözlerle betimleyen Homo İbretus, Giovanni Guidetti, Cansu Özbay ve Zehra Güneş’in yanlarına geldiği an ise ne yapacağını bilemediğini gizlemiyor: "Her üçü de hepimizle tek tek fotoğraf çektirdi. Sahada ne kadar hırslılarsa saha dışında da bir o kadar kibar ve güler yüzlü insanlarmış. Seslerinden bu çok net anlaşılıyordu! Keşke onlarla daha uzun süre sohbet edebilme şansımız olsaydı." Homo İbretus’un yaşadığı bu büyük mutluluk fotoğraflara da yansımıştı; zira fotoğraflarda yemyeşil gülen gözleri ışıl ışıl parlıyordu.

Saha içinde voleybol kurallarını ve terimlerini betimlemeli olarak dinleyen kahramanımız, voleybola yeni başlayan çocuklara topa vurmayı öğretirken kullanılan ayrı bir teknik olduğunu duyunca şaşkınlığını gizleyemiyor. Yine de esprili tarzından ödün vermeyerek, "Bu yöntemle 1 - 2 yıl düzenli çalışsam belki de dünyanın ilk görme engelli elit pasör çaprazı (Körkurt) olabilirim" sözleriyle Ebrar Karakurt’a olan hayranlığını dile getiriyor.

Geleceğe Dair Bir Umut

Gün sonu düşüncelerini paylaşırken voleybola olan sevgisini bir kez daha vurgulayan Homo İbretus, duygularını şu güzel temenniyle noktalıyor:

"İzleyici olarak zaten çok büyük bir keyif alıyordum, sahada olup oynamayı denemek benim için çok daha büyük bir haz oldu. Gören bir çocuk olsaydım kesinlikle voleybolcu olmak isterdim. Yine de görme engellilerle ufak voleybol alıştırmaları yapılmasına yönelik bir projenin hayata geçirilmesi yönünde büyük bir hayalim var. Umarım böyle bir projenin mimarlarından biri de ben olurum. Bize yaşattıkları bu çok özel gün için Blind Look ekibine ve VakıfBank Spor Kulübü’ne minnettarım."

Kıymetli okurlarımız, umarım VakıfBank’ın öncülüğünü yaptığı bu değerli girişim, ligimizdeki tüm maçlarda uygulanabilir hale gelir. Görme engelli vatandaşlarımızın salonlardaki heyecanı duyarak, hissederek yaşayacakları her bir deneyim, daha mutlu bireyler olmaları yolunda atılmış kocaman bir adım olacaktır.

Türkiye’nin en başarılı takım sporu olan voleybola, sahadaki rekabete, heyecana ve hazza erişebilme oranı her geçen gün daha da yükselsin. Voleybol, herkes için keyifle izlenen, keyifle dinlenen bir spor olsun.

Kalın sağlıcakla.